سازمان ها امروزه با گزینه هایی مانند DAS، NAS، SAN، Object Storage، فضای ذخیره سازی ابری و معماری های Hybrid روبه رو هستند. هرکدام از این روش ها نیز از نظر سرعت، هزینه، امنیت، مقیاس پذیری و قابلیت بازیابی اطلاعات تفاوت های قابل توجهی دارند. بنابراین سؤال اصلی این نیست که کدام فناوری ذخیره سازی بهتر است؟ بلکه باید پرسید برای هر نوع داده و سرویس سازمان، کدام روش ذخیره سازی مناسب تر است؟ در ادامه مهم ترین روش های ذخیره سازی اطلاعات در سازمان ها، مزایا و محدودیت های آن ها و معیارهای انتخاب یک معماری مناسب را بررسی می کنیم.
چرا انتخاب روش ذخیره سازی اطلاعات برای سازمان ها اهمیت دارد؟
در یک سازمان، اختلال در Storage می تواند مستقیماً سرویس های حیاتی را متوقف کند. نرم افزارهای مالی، ERP، پایگاه های داده، سامانه های اتوماسیون اداری، ماشین های مجازی، وب سایت ها، فایل های اشتراکی و حتی سامانه های Backup همگی ممکن است به زیرساخت ذخیره سازی وابسته باشند. بنابراین طراحی Storage نباید فقط بر اساس ظرفیت انجام شود. میزان دسترس پذیری، قابلیت بازیابی، امنیت، سرعت، نرخ رشد داده و تأثیر خرابی بر کسب وکار نیز باید هم زمان بررسی شوند.
انواع روش های ذخیره سازی اطلاعات در سازمان ها
ذخیره سازی محلی یا DAS
DAS مخفف Direct Attached Storag است و به فضایی گفته می شود که مستقیماً به یک سرور یا سیستم متصل شده است. هارددیسک داخلی سرور، SSD، RAID و Storage Enclosureهای متصل مستقیم نمونه هایی از DAS هستند.
مزیت DAS
مهم ترین مزیت DAS سادگی آن است. هزینه راه اندازی معمولاً پایین تر است، پیچیدگی شبکه ای ندارد و می تواند برای یک سرور یا Workload مستقل سرعت مناسبی ارائه دهد.
محدودیت ذخیره سازی محلی
در مقابل، مقیاس پذیری آن محدود است و در محیط های بزرگ باعث ایجاد جزیره های ذخیره سازی می شود. مدیریت تعداد زیادی DAS نیز با رشد سازمان دشوارتر خواهد شد. به همین دلیل DAS بیشتر برای زیرساخت های کوچک یا سرویس هایی مناسب است که به Storage اشتراکی نیاز ندارند.
ذخیره سازی تحت شبکه NAS
NAS مخفف Network Attached Storage است. در این مدل، Storage از طریق شبکه در اختیار کاربران و سرورها قرار می گیرد و معمولاً از پروتکل هایی مانند SMB و NFS استفاده می شود. NAS به ویژه برای فایل های اشتراکی، اسناد کارکنان، اطلاعات پروژه ها، آرشیو فایل ها و بعضی Repositoryهای Backup مناسب است.
مزایا و معایب ذخیره سازی تحت شبکه NAS
از مزایای اصلی آن می توان به مدیریت متمرکز فایل ها، اشتراک گذاری آسان اطلاعات، تعریف سطح دسترسی و توسعه نسبتاً ساده ظرفیت اشاره کرد. با این حال Performance یک NAS به عواملی مانند سرعت شبکه، تعداد کاربران، نوع Disk، Controller و میزان IOPS وابسته است. بنابراین برای بعضی Workloadهای حساس و Transactional ممکن است معماری هایی مانند SAN مناسب تر باشند.
ذخیره سازی مبتنی بر SAN
SANمخفف Storage Area Network است. در این معماری یک شبکه اختصاصی برای ارتباط میان سرورها و سیستم Storage ایجاد می شود. فناوری هایی مانند Fibre Channel، iSCSI و NVMe over Fabrics در این حوزه کاربرد دارند. SANبیشتر در دیتاسنترها و محیط هایی استفاده می شود که Performance و Availability اهمیت زیادی دارند؛ برای مثال زیرساخت های VMware، Database، ERP، سیستم های مالی و Private Cloud.
مهم ترین مزایای SAN
- Performance بالا
- Latency پایین
- مدیریت متمرکز Storage
- High Availability
- مقیاس پذیری مناسب
معایب SAN
در مقابل، هزینه تجهیزات و پیچیدگی طراحی و نگهداری SAN معمولاً بیشتر از NAS یا DAS است. به همین دلیل SAN بیشتر در سازمان های متوسط و بزرگ مورد استفاده قرار می گیرد.
Object Storage
Object Storage رویکرد متفاوتی نسبت به File Storage و Block Storage دارد. در این معماری داده ها به شکل Object ذخیره می شوند و هر Object معمولاً شامل Data، Metadata و یک شناسه منحصربه فرد است. Object Storage برای حجم بسیار زیاد داده های غیرساخت یافته مناسب است؛ مانند آرشیوها، فایل های Backup، تصاویر، ویدئوها، Logها و Data Lakeها. یکی از مزیت های مهم Object Storage مقیاس پذیری بسیار بالای آن است. به همین دلیل بسیاری از سرویس های Cloud Storage نیز بر پایه همین مدل طراحی شده اند.
فضای ذخیره سازی ابری
در Cloud Storage، اطلاعات به جای اینکه فقط روی تجهیزات داخلی سازمان نگهداری شوند، روی زیرساخت یک ارائه دهنده Cloud قرار می گیرند. این روش به سازمان اجازه می دهد بدون خرید مداوم تجهیزات جدید، ظرفیت Storage خود را افزایش دهد. فضای ذخیره سازی ابری می تواند در کاهش هزینه خرید و توسعه زیرساخت، نگهداری Backup خارج از سایت، Archive داده ها و توسعه سریع ظرفیت مؤثر باشد. یکی دیگر از مزیت های آن این است که در معماری مناسب، داده ها و Backupها به یک موقعیت فیزیکی محدود نمی شوند. با این حال استفاده از فضای ذخیره سازی ابری باید با بررسی دقیق پهنای باند، Latency، امنیت، هزینه انتقال داده، محل نگهداری اطلاعات و الزامات قانونی انجام شود.
ذخیره سازی Hybrid یا ترکیبی
برای بسیاری از سازمان ها بهترین انتخاب نه کاملاً Cloud است و نه کاملاً On-Premise. در معماری Hybrid Storage بخشی از اطلاعات روی زیرساخت داخلی سازمان باقی می ماند و بخشی دیگر به Cloudمنتقل می شود. برای مثال، Databaseها و ماشین های مجازی می توانند روی Storage داخلی با Performance بالا نگهداری شوند، در حالی که Backupها و اطلاعات آرشیوی به Cloud یا Object Storage منتقل شوند. این معماری می تواند بین Performance، Cost، Security، Scalability و Availability تعادل مناسبی ایجاد کند.
تفاوت Block Storage، File Storageو Object Storage
یکی از تصمیم های مهم در طراحی Storage انتخاب مدل مناسب ذخیره سازی است.
Block Storage
در Block Storage اطلاعات به بخش های کوچک تری به نام Block تقسیم می شوند. این روش معمولاً Performance بالایی دارد و برای Database، ماشین های مجازی، سیستم عامل ها و نرم افزارهای Enterprise مناسب است. SAN یکی از شناخته شده ترین کاربردهای Block Storage است.
File Storage
در File Storage داده ها در ساختار معمول Folder و File ذخیره می شوند. NAS نمونه رایج این نوع Storage است و برای Shared Folder، اسناد، فایل های کاربران و اطلاعات پروژه ها کاربرد زیادی دارد.
Object Storage
در Object Storage اطلاعات به صورت Object همراه با Metadata ذخیره می شوند. این مدل برای Backup، Archive، Data Lake و حجم زیادی از فایل های غیرساخت یافته گزینه مناسبی است.
| مدل ذخیره سازی | کاربرد مناسب |
| Block Storage | Database، VM و Application |
| File Storage | فایل ها و Shared Folder |
| Object Storage | Backup، Archive و داده های حجیم |
آیا Backup همان Storage است؟
خیر. یکی از اشتباهات رایج در سازمان ها این است که وجود Storage را معادل داشتن Backup بدانند. فرض کنید اطلاعات اصلی سازمان روی یک SAN Storage قرار دارد. اگر اطلاعات به اشتباه حذف شوند، توسط Ransomware رمزگذاری شوند یا دچار Corruption شوند، RAID یا Redundancy موجود در Storage الزاماً امکان بازگرداندن نسخه سالم اطلاعات را فراهم نمی کند. Backup باید یک نسخه مستقل و قابل بازیابی از اطلاعات ایجاد کند. بنابراین طراحی Storage و طراحی Backup دو موضوع مرتبط اما متفاوت هستند.
قانون 3-2-1 در Backup سازمانی
یکی از شناخته شده ترین روش ها برای محافظت از اطلاعات، استراتژی 3-2-1 Backup است. در این مدل توصیه می شود سه نسخه از اطلاعات وجود داشته باشد، داده ها روی حداقل دو بستر متفاوت ذخیره شوند و حداقل یک نسخه خارج از محیط اصلی سازمان نگهداری شود.
برای مثال می توان چنین ساختاری داشت:
- اطلاعات اصلی روی SAN
- Backup داخلی روی Repository جداگانه
- یک نسخه Backup در Cloud یا DR Site
در معماری های جدیدتر نیز استفاده از یک نسخه Immutable یا ایزوله می تواند مقاومت Backup را در برابر حملات Ransomware افزایش دهد.
Immutable Storage چیست؟
Immutable Storage به فضایی گفته می شود که اطلاعات ذخیره شده در آن برای مدت مشخص قابل حذف یا تغییر نیستند. در بسیاری از سیستم ها این قابلیت با مفهوم WORM یا Write Once, Read Many پیاده سازی می شود. اهمیت این موضوع زمانی مشخص می شود که مهاجم بتواند علاوه بر فایل های اصلی، Snapshotها و Backupهای سازمان را نیز حذف یا رمزگذاری کند. وجود یک Backup غیرقابل تغییر می تواند احتمال از بین رفتن تمام Recovery Pointهای سالم را کاهش دهد.
چرا Backup آفلاین یا ایزوله اهمیت دارد؟
بسیاری از حملات Ransomware فقط سراغ فایل های اصلی نمی روند و تلاش می کنند نسخه های Backup را نیز از بین ببرند. به همین دلیل نگهداری تمام Backupها روی همان شبکه Production ریسک بالایی ایجاد می کند.برای داده های مهم بهتر است حداقل یک نسخه Backup به شکلی نگهداری شود که دسترسی مستقیم و دائمی از شبکه Production به آن وجود نداشته باشد.
یک معماری چندلایه می تواند به شکل زیر باشد:
Production Storage → Local Backup → Offsite Backup → Immutable یا Offline Backup
تفاوت Snapshot، Replication و Backup
این سه مفهوم کاربردهای متفاوتی دارند.
Snapshot
Snapshot وضعیت اطلاعات را در یک لحظه مشخص ثبت می کند و برای Recovery سریع بسیار مفید است. اما در بسیاری از معماری ها Snapshot به همان Storage اصلی وابسته است. بنابراین نباید به تنهایی جایگزین Backup شود.
Replication
Replication اطلاعات را از یک Storage یا Site به محل دیگری کپی می کند. این روش برای High Availability و Disaster Recovery بسیار مفید است، اما اگر داده حذف یا رمزگذاری شود، احتمال انتقال همان تغییر به Replica نیز وجود دارد.
Backup
Backup نسخه ای از اطلاعات را برای بازیابی در آینده نگهداری می کند و معمولاً شامل Retention Policy و چند Recovery Point مختلف است. در یک معماری حرفه ای، Snapshot، Replication و Backup می توانند در کنار یکدیگر استفاده شوند.
ذخیره سازی Tiered چیست؟
همه اطلاعات سازمان ارزش و میزان استفاده یکسانی ندارند. برای مثال یک Database مالی ممکن است در هر ثانیه مورد استفاده قرار گیرد، در حالی که یک فایل مربوط به چند سال قبل شاید تنها چند مرتبه در سال نیاز باشد. نگهداری هر دو نوع اطلاعات روی سریع ترین و گران ترین Storage از نظر اقتصادی منطقی نیست. در معماری Tiered Storage داده ها بر اساس میزان استفاده و اهمیت در لایه های مختلف قرار می گیرند. Hot Data معمولاً روی NVMe، SSD یا Storageهای سریع قرار می گیرد. Warm Data می تواند روی Storageهای میان رده نگهداری شود و Cold Data نیز به Object Storage، Cloud Archive یا Tape منتقل شود. این روش می تواند هزینه کلی Storage را به شکل قابل توجهی کاهش دهد.
آیا Tape هنوز برای سازمان ها کاربرد دارد؟
بله. با وجود توسعه Cloud Storage، Tape همچنان در برخی سازمان ها برای Backup و آرشیو بلندمدت استفاده می شود.
- مزیت اصلی Tape هزینه مناسب برای نگهداری حجم زیاد داده و امکان جداسازی فیزیکی از شبکه است.
- از طرف دیگر، سرعت دسترسی به اطلاعات در Tape کمتر است و برای داده هایی که دائماً مورد استفاده قرار می گیرند گزینه مناسبی محسوب نمی شود.
به همین دلیل Tape بیشتر بخشی از معماری Backup و Archive است، نه Primary Storage.
نقش RPO و RTO در انتخاب Storage
یکی از اشتباهات رایج این است که ابتدا Storage خریداری شود و بعد درباره Recovery تصمیم گیری شود. در حالی که ابتدا باید مشخص شود کسب وکار چه میزان قطعی و از دست رفتن اطلاعات را تحمل می کند.
RPO چیست؟
RPO یا Recovery Point Objective مشخص می کند حداکثر چه میزان Data Loss برای سازمان قابل قبول است. برای مثال اگر RPO برابر 24 ساعت باشد، از دست رفتن اطلاعات یک روز ممکن است قابل قبول تلقی شود. اما RPO برابر 15 دقیقه نیازمند معماری بسیار متفاوت و پیشرفته تری است.
RTO چیست؟
RTO یا Recovery Time Objective مشخص می کند سرویس پس از حادثه حداکثر در چه مدت باید دوباره عملیاتی شود. یک سرویس با RTO هشت ساعت الزامات متفاوتی با سیستمی دارد که باید در کمتر از 15 دقیقه بازیابی شود. بنابراین RTO و RPO مستقیماً روی انتخاب Storage، Backup، Replication و DR تأثیر دارند.
چگونه اطلاعات سازمان را دسته بندی کنیم؟
پیش از انتخاب Storage، بهتر است اطلاعات سازمان بر اساس میزان اهمیت و نحوه استفاده طبقه بندی شوند.
- اطلاعات حیاتی سازمان: Databaseهای اصلی، اطلاعات تراکنش ها، سیستم های مالی، ERP و اطلاعات مشتریان معمولاً در این گروه قرار می گیرند. این داده ها به بالاترین سطح Availability و Recovery نیاز دارند.
- اطلاعات عملیاتی: فایل های واحدها، Shared Folderها و اسناد پروژه ها معمولاً در این گروه قرار می گیرند.
- اطلاعات آرشیوی: قراردادهای قدیمی، گزارش های گذشته و پروژه های پایان یافته را می توان روی Storageهای ارزان تر نگهداری کرد.
- اطلاعات موقت: برخی Cacheها یا فایل های موقت نیازی به Backup طولانی مدت ندارند. این طبقه بندی کمک می کند سازمان برای تمام داده ها یک Storage گران قیمت خریداری نکند.
امنیت سیستم ذخیره سازی سازمانی
Storage باید بخشی از معماری امنیتی سازمان در نظر گرفته شود.
رمزنگاری اطلاعات
اطلاعات باید هم هنگام ذخیره شدن و هم هنگام انتقال محافظت شوند. Data at Rest به رمزنگاری اطلاعات روی Storage اشاره دارد و Data in Transit مربوط به رمزنگاری ارتباطات میان کاربران، سرورها و Storage است.
کنترل دسترسی
اصل Least Privilege باید رعایت شود؛ یعنی هر کاربر یا سرویس فقط به اطلاعاتی دسترسی داشته باشد که واقعاً به آن نیاز دارد.
MFA برای حساب های مدیریتی
حساب هایی که به Storage Management، Backup Server، Cloud Storage یا Hypervisor دسترسی دارند، اهداف بسیار مهمی برای مهاجمان محسوب می شوند. فعال سازی Multi-Factor Authentication برای این حساب ها می تواند سطح امنیت را افزایش دهد.
جداسازی Backup از Production
بهتر است یک حساب Administrator واحد به تمام محیط Production و Backup دسترسی کامل نداشته باشد. جداسازی دسترسی های مدیریتی باعث می شود در صورت سرقت یک Credential، مهاجم نتواند هم زمان تمام نسخه های اطلاعات را حذف کند.
مانیتورینگ Storage
Storage باید به شکل مداوم مانیتور شود. شاخص هایی مانند Capacity، IOPS، Throughput، Latency، Disk Health، Controller Health، وضعیت Replication و Backup Status باید مورد بررسی قرار گیرند. یکی از مشکلات رایج سازمان ها این است که کاهش ظرفیت Storage زمانی شناسایی می شود که فضای آزاد تقریباً تمام شده است. Capacity Planning و سرویس مانیتورینگ مستمر می تواند از چنین شرایطی جلوگیری کند.
اهمیت تست بازیابی Backup
پیام Backup Successful به تنهایی تضمین نمی کند اطلاعات قابل بازیابی باشند. ممکن است Backup ناقص، Corrupt یا دارای Dependencyهای ازدست رفته باشد. حتی ممکن است Recovery آن بیشتر از RTO تعیین شده طول بکشد. بنابراین سازمان باید به صورت دوره ای فرآیند Restore را آزمایش کند. در واقع ارزش واقعی Backup زمانی مشخص می شود که اطلاعات بتوانند در زمان مورد نیاز با موفقیت بازیابی شوند.
نقش Disaster Recovery در حفاظت از اطلاعات
Backup تنها بخشی از Business Continuity است.
در صورت وقوع حوادثی مانند آتش سوزی، خرابی دیتاسنتر، حملات سایبری گسترده یا از دسترس خارج شدن سایت اصلی، ممکن است فقط داشتن Backup برای بازگشت سریع سرویس ها کافی نباشد. در چنین شرایطی وجود Disaster Recovery Site اهمیت پیدا می کند. DR Site می تواند شامل زیرساخت Compute، Storage، Network، Security، Backup و Replication باشد و امکان انتقال سرویس های حیاتی به یک محل دیگر را فراهم کند.
بهترین معماری ذخیره سازی برای سازمان ها چیست؟
برای بسیاری از سازمان ها معماری چندلایه منطقی تر از وابستگی کامل به یک نوع Storage است. یک نمونه معماری می تواند شامل این لایه ها باشد:
- Primary Storage برای سرویس های اصلی
- Local Backup برای Recovery سریع
- Offsite Backup برای حفاظت در برابر خرابی سایت
- Cloud یا Object Storage برای Backup و Archive
- Immutable Backup برای مقابله با Ransomware
- DR Site برای سرویس های حیاتی
تعداد و نوع این لایه ها باید بر اساس نیاز واقعی کسب وکار تعیین شود.
چه زمانی استفاده از فضای ذخیره سازی ابری منطقی است؟
Cloud Storage به خصوص زمانی می تواند گزینه مناسبی باشد که حجم اطلاعات به سرعت افزایش پیدا می کند، توسعه Storage داخلی هزینه بر شده است یا سازمان به Offsite Backup و Archive نیاز دارد. همچنین سازمان هایی با چند شعبه یا زیرساخت Hybrid می توانند از Cloud Storage برای کاهش وابستگی به یک دیتاسنتر استفاده کنند. با این حال انتقال تمام اطلاعات به Cloud الزاماً بهترین انتخاب نیست. Latency، پهنای باند، هزینه انتقال داده، الزامات امنیتی و محل نگهداری داده باید قبل از تصمیم گیری بررسی شوند.
مزایای معماری Hybrid Storage
Hybrid Storage برای بسیاری از سازمان ها یک نقطه تعادل ایجاد می کند. سرویس هایی که نیاز به Performance بالا دارند می توانند در زیرساخت داخلی باقی بمانند و Backupها یا Archive به Cloud منتقل شوند. این مدل می تواند چند مزیت مهم ایجاد کند:
- کاهش هزینه توسعه Storage داخلی
- حفظ Performance سرویس های اصلی
- ایجاد Offsite Backup
- افزایش مقیاس پذیری
- کاهش وابستگی به یک دیتاسنتر
معیارهای انتخاب سیستم ذخیره سازی سازمانی
پیش از انتخاب Storage باید چند عامل اصلی بررسی شود.
- ظرفیت فعلی و آینده: فقط ظرفیت مورد نیاز امروز مهم نیست. بهتر است رشد اطلاعات در چند سال آینده نیز تخمین زده شود.
- Performance :Storage باید توان پاسخ گویی به IOPS، Throughput و Latency مورد نیاز Workload را داشته باشد.
- اهمیت داده: همه اطلاعات ارزش یکسانی ندارند. Critical Data نیازمند معماری مقاوم تری است.
- RPO و RTO: هرچه RTO و RPO کمتر باشد، نیاز به زیرساخت پیشرفته تر و معمولاً گران تر خواهد بود.
- نرخ رشد داده: بدون پیش بینی رشد، Storage ممکن است خیلی زود به محدودیت ظرفیت برسد.
- Retention: مدت نگهداری داده ها باید مشخص باشد. نگهداری نامحدود همه اطلاعات باعث افزایش بی دلیل هزینه می شود.
- امنیت: Encryption، MFA، Access Control، Logging و Immutable Storage باید در طراحی لحاظ شوند.
اشتباهات رایج سازمان ها در ذخیره سازی اطلاعات
- یکی از اشتباهات متداول، خرید Storage فقط بر اساس ظرفیت است. ممکن است دو Storage هر دو 100 ترابایت ظرفیت داشته باشند، اما از نظر Performance، Redundancy و Availability کاملاً متفاوت باشند.
- اشتباه دیگر، در نظر گرفتن RAID به عنوان Backup است. RAID فقط تحمل خرابی Disk را افزایش می دهد و از حذف اطلاعات، Ransomware یا خرابی کامل Storage جلوگیری نمی کند.
- نگهداری Backup در همان Storage یا دیتاسنتر نیز ریسک زیادی ایجاد می کند، زیرا یک حادثه می تواند نسخه اصلی و Backup را هم زمان تحت تأثیر قرار دهد. از طرف دیگر، نگهداری تمام داده ها روی سریع ترین Storage نیز هزینه زیادی ایجاد می کند. اطلاعات آرشیوی معمولاً نیازی به همان Performance سیستم های عملیاتی ندارند.
- نداشتن Capacity Planning و تست نکردن Recovery نیز از اشتباهاتی هستند که ممکن است فقط هنگام وقوع بحران خود را نشان دهند.
چگونه هزینه ذخیره سازی اطلاعات را کاهش دهیم؟
کاهش هزینه زیرساخت Storage نباید به قیمت کاهش امنیت یا قابلیت بازیابی تمام شود. یکی از بهترین روش ها استفاده از Storage Tiering است؛ یعنی اطلاعات پرتکرار روی Storage سریع و اطلاعات قدیمی روی Storage ارزان تر نگهداری شوند. Deduplication، Compression، تعریف Retention Policy، حذف داده های بدون ارزش و انتقال Archive به Object Storage یا Cloud نیز می توانند هزینه Storage را کاهش دهند. در بعضی سازمان ها خرید Storage جدید نتیجه رشد واقعی کسب وکار نیست؛ بلکه حاصل مدیریت نامناسب داده ها و نگهداری اطلاعات غیرضروری است.
مراحل طراحی استراتژی ذخیره سازی اطلاعات در سازمان
طراحی یک Storage Strategy مناسب بهتر است از شناخت داده ها آغاز شود، نه انتخاب برند و تجهیزات.
- در مرحله اول باید مشخص شود چه داده هایی در سازمان وجود دارد و کدام یک برای کسب وکار حیاتی هستند.
- سپس اطلاعات بر اساس اهمیت، حساسیت و میزان استفاده طبقه بندی شوند.
- در ادامه باید برای هر سرویس RTO و RPO تعیین و Performance مورد نیاز آن اندازه گیری شود.
- پس از تخمین نرخ رشد داده می توان مشخص کرد کدام بخش به SAN، NAS، Object Storage یا Cloud نیاز دارد.
- مرحله بعد طراحی Backup، Retention و Offsite Storage است.
- در نهایت باید امنیت Backup، Immutable Storage، جداسازی دسترسی ها و فرآیند Restore Test در نظر گرفته شود.
به این ترتیب Storage از یک خرید سخت افزاری به بخشی از استراتژی تداوم کسب وکار تبدیل می شود.
جمع بندی
بهترین روش ذخیره سازی اطلاعات برای سازمان ها یک فناوری مشخص نیست. SAN می تواند برای Database و Virtualization مناسب باشد، NAS برای فایل های اشتراکی استفاده شود، Object Storage برای آرشیو و داده های حجیم کاربرد داشته باشد و Cloud Storage برای Backup، Archive و توسعه ظرفیت مورد استفاده قرار گیرد. در بسیاری از سازمان ها بهترین نتیجه از ترکیب چند روش به دست می آید. یک معماری مناسب باید بین پنج عامل اصلی تعادل ایجاد کند: Performance، Availability، Security، Scalability و Cost در کنار Storage اصلی نیز باید استراتژی مشخصی برای Backup، Offsite Storage، Immutable Backup و Disaster Recovery وجود داشته باشد.
بنابراین پیش از خرید تجهیزات Storage، بهتر است سازمان ابتدا داده های خود را طبقه بندی کرده و RTO، RPO، میزان رشد اطلاعات، نیازهای امنیتی و بودجه را مشخص کند. پس از آن می توان معماری ای طراحی کرد که هم نیاز فعلی سازمان را پوشش دهد و هم برای رشد آینده آماده باشد.
سؤالات متداول درباره روش ذخیره سازی اطلاعات سازمانی
- بهترین روش ذخیره سازی اطلاعات برای سازمان ها چیست؟
به نوع داده، Performance مورد نیاز، حجم اطلاعات، RTO، RPO، بودجه و الزامات امنیتی بستگی دارد. در بسیاری از سازمان ها معماری Hybrid شامل Storage داخلی، Cloud Storage و چند لایه Backup گزینه مناسبی است. - SAN بهتر است یا NAS؟
هیچ کدام به صورت مطلق بهتر نیست. SAN معمولاً برای Database، Virtualization و Workloadهای با Performance بالا مناسب است، در حالی که NAS بیشتر برای File Storage و Shared Folder استفاده می شود. - آیا فضای ذخیره سازی ابری برای سازمان ها امن است؟
در صورت استفاده صحیح از Access Control، Encryption، MFA و Backup، فضای ذخیره سازی ابری می تواند بخشی از معماری امن سازمان باشد. - آیا RAID جایگزین Backup است؟
خیر. RAID می تواند خرابی Disk را تحمل کند اما در برابر حذف اطلاعات، Ransomware یا خرابی کامل Storage جایگزین Backup نیست. - Immutable Backup چیست؟
Immutable Backup نسخه ای از اطلاعات است که برای مدت مشخص امکان حذف یا تغییر آن وجود ندارد و می تواند مقاومت سازمان در برابر Ransomware را افزایش دهد. - تفاوت Backup و Disaster Recovery چیست؟
Backup روی بازیابی اطلاعات تمرکز دارد، در حالی که Disaster Recovery شامل بازیابی سرویس ها و زیرساخت سازمان بعد از یک حادثه جدی است.
